مفرد » درج شده است چنان كه در نسخهء چاپى هم تبعا للنسخ همانطور چاپ كرده‌ايم حالا كه بمطالعهء اين كلام شريف موفّق شدم معلوم شد كه « حصّهء مفرد » مصحّف و غلط و محرّف از « خوضهء مفرّد » مىباشد بيان اين مطلب آنكه : عبارت « أربعمائة من لؤلؤا » بطور قطع و يقين ترجمهء عبارت « چهارصد من خوضهء مفرّد » است . صاحب قاموس گفته : « و الخوضة الّلؤلؤة » و صاحب تاج العروس گفته : « الخوضة بالفتح الّلؤلؤة عن أبي عمرو » و صاحب لسان العرب گفته : « أبو عمرو : الخوضة - الّلؤلؤة » و در منتهى الأرب گفته : « خوضة بالفتح - دانهء مرواريد » و نيز فيروز آبادى در قاموس گفته : « و ذهب مفرّد - مفصّل بالفريد » و در تاج العروس در شرح اين كلام گفته : « و ذهب مفرّد - أى كمعظّم - مفصّل بالفريد و من سجعات الأساس : كم في تفاصيل المبرّد من تفصيل فريد و مفرّد » و نيز فيروزآبادى گفته : « الفريد - الشذر يفصّل بين الّلؤلؤ و الذهب ، ج فرائد ، و الجوهرة النفيسة كالفريدة ، و الدرّ اذا نظم و فصّل بغيره ، و بائعها و صانعها فرّاد » و در تاج العروس ضمن شرح اين كلام گفته : « و قال ابراهيم الحربي : الفريد جمع الفريدة و هى الشذر من فضّة كالّلؤلؤة ، و فرائد الدرّ - كبارها » . پس به خوبى روشن شد كه مفاد عبارت « أربعمائة من لؤلؤا » با مفاد عبارت « چهارصد من خوضهء مفرّد » يكى است . پس گمان ميرود كه مرحوم سيّد على خان اصل عبارت اين ترجمه را يا از كتاب نقض برداشته و يا از كتابى كه مؤلّف آن از كتاب نقض برداشته بوده است . و اللّه أعلم » . تعليقهء 100 ( ص 225 ؛ س 9 ) « متملّكان و رؤسا و سادات رى و قزوين » از اين گروه بجز تنى چند را نمىشناسيم كه بترجمهء شناخته شدگان در اين تعليقه به ترتيب ذكر در متن مىپردازيم . اينكه گفته ( ص 225 ؛ س 14 - 15 ) : « و درجه و مرتبت سيّد كبير شمس الدين